Shoqs

Op een doordeweekse woensdag, zomaar ergens in juli, vertrokken 10 Shoqers zuidwaards naar het prachtige Eindhoven… Voor de derde actie van Shoqs!

Bij een canon zingen meerdere mensen hetzelfde liedje, een kort interval na elkaar beginnend. Op ditzelfde concept is deze Shoq gebaseerd: elke Shoqer voert exact dezelfde reeks handelingen uit, waarbij de ene begint aan zijn reeks, als de vorige klaar is met zijn eerste handeling…

Klik hier om het volledige verslag te lezen

Shoqers: Nelis, Bambi, Arlos, Dabbeloow Marloes, Juudt, Bothof, Be Right Bart, Eland, Floortje, AltijdAndries
Video: Phasy
Fotografie: Eilathan

Op woensdag 16 juli 2008, om 15:00 verzamelde in de stationshal van Eindhoven CS een bont gezelschap met één gemeenschappelijk doel… Een nieuwe Shoq!

Het plan was als volgt: Alle Shoqers werken dezelfde, van tevoren vastgelegde serie van 15 handelingen door. Elke twee minuten ga je over naar de volgende handeling. Bijvoorbeeld; je leest eerst twee minuten een krant. Na die twee minuten, loop je naar een bepaald punt op het terras en heb je een telefoongesprek. En hier is de twist: zodra jij bij je tweede handeling bent, start iemand anders met de eerste handeling. Dus; terwijl jij het telefoongesprek hebt slaat iemand anders een krant open. 2 minuten later eet jij een banaan, voert de nr. 2 exact hetzelfde telefoongesprek, en slaat een nieuwe Shoqer een krant open…

Zowel nieuwe als bekende gezichten waren ingegaan op de uitnodiging en naar Eindhoven afgereisd. Na een korte kennismaking en natuurlijk een groepsfoto begonnen we eerst met een korte warming-up…

Cameraman Phasy had een plan bedacht voor een trailer, waarin we eerst een heel “cheesy” Shoq zouden opvoeren, vóór het echte materiaal. Dus zo geschiedde: de “Pasfoto-Shoq” was een feit. We staan massaal in de rij voor een pasfotohokje terwijl die ernaast leeg was… Lachen geblazen!

De pasfoto-Shoq

Toch verbaasde reacties op de Pasfoto-Shoq

Daarna was het tijd voor het echte werk. We vertrokken van het station naar winkelcentrum Piazza, waar ik in de kelder weer de inmiddels beruchte briefing hield. Alle losse handelingen werden nog even behandeld.

1) Over de reling hangen en ‘Peter’ begroeten (Roepen: “Hee Peter!” en zwaaien)
2) Een banaan eten
3) Naar binnen lopen en bij de kassa een krant pakken
4) Krant lezen
5) In slaap sukkelen
6) Aan één (vantevoren bepaald) publiekslid vragen hoe laat het is
7) En hand vol muntjes laten vallen en oprapen
8 ) Hoestbui
9) Telefoongesprek (Lopen naar 1 punt en exact het script volgen)
10) Steentje uit je schoen halen
11) Naar de WC gaan
12) SMS’je sturen
13) Met je handen op tafel trommelen
14) Aan één bepaald iemand vragen of hij/zij een foto van je wil maken
15) Opstaan en je stoel omstoten

Voorpret bij de briefing

Ik had geprobeerd om te zorgen voor een mooie brede mix van acties, de één opvallender dan de ander, sommige op een vaste lokatie, sommige gewoon aan het tafeltje van de Shoqer. Ook had ik een kort scriptje geschreven voor het telefoongesprek (actie 9), om de herhaling nog een extra dimensie te geven.

Heey, met mij! Luister, wil jij even iets voor me doen?
(…)
Wil je even naar boven lopen en controleren of mijn slaapkamerraam dicht zit?
(…)
Ja, ik wacht.
(………)
Oke, wil je die dan even dichtdoen?
(…)
Ja, dat ook, en tegen de muggen.
(…)
Oke, dank je! Tot vana…
(…)
Euh, volgens mij eet ze gewoon thuis hoor. Maar dan moet je haar even smsen ofzo.
(…)
Tot vanavond!

Toen iedereen een spiekbriefje had gemaakt, spraken we af welke tafeltjes onze ‘slachtoffers’ werden voor de handelingen met interactie. Exacte tijden werden vastgelegd, en de klokken van mobieltjes gelijkgezet. Ook werd de volgorde bepaald waarin iedereen zijn reeks begon.

Opperste concentratie bij de briefing

Mobieltjes gelijkzetten

Na alles besproken te hebben en alle tips & tricks uitgewisseld waren vertrokken we los van elkaar naar de bovenste verdieping van het centrum: naar het dakterras van het Piazza waar een La Place gevestigd is.

Iedereen bestelde een broodje of een drankje en ging ergens op het terras zitten. De meesten kozen een tafeltje waar ze lekker rustig alleen konden zitten, maar Shoqer Bothof schoof gezellig aan bij iemand die daar al eventjes zat… Bothof: “Zijn vrouw was boodschappen doen en hij ging daarom wat bier drinken (een stuk of 4 of 5 had hij er al op toen ik erbij kwam zitten, en hij ging rustig door…). Hij maakte opmerkingen en lachte hard om de “onbenulligheid” van de andere Shoqers, waarna ik vervolgens hetzelfde deed! Ons gesprek ging over mijn studie, waarom ik hier was en over andere koetjes en kalfjes. Hij bleef zelfs doorpraten terwijl ik bezig was met de opdracht “in slaap sukkelen” en “de krant lezen” en hij hielp zelfs met het oprapen van mijn gevallen muntjes! Deze man heeft uiteindelijk niks doorgehad, hooguit nadat ik weg was van mijn post.

Bothof in druk gesprek met de Onwetende Man

Dabbeloow Marloes, Arlos en Bambi vermaken zich zonder Shoq ook prima

Om precies 16:00 begon ik als eerste aan mijn reeks, met de eerste handeling. Ik liep naar de rand van het terras en schreeuwde drie verdiepingen naar beneden: “Hee, Peter!”. Het was begonnen! Ik schreeuwde flink hard, en het galmde prachtig daar, dus vanaf het eerste moment vielen we al op.

“Hee, Peter!”

Twee minuten later haalde ik mijn banaan uit mijn tas, en zag ik Be Right Bart naar de rand lopen om “Hee Peter!” te roepen. De eerste verbaasde blikken keken Bart’s kant uit, riep er net niet ook al iemand hetzelfde?

“Hee, Peter!”

Terwijl Bart “Hee Peter”-de, haalde ik een banaan uit mijn tas voor de 2e actie.

Weer twee minuten daarna haalde ik van binnen een krant, pakte Bart een banaan en begon Juudt aan haar reeks door onze Vriendelijke Vriend Peter te roepen.

“Hee, Peter!”

Bart en zijn banaan

Is er nog wat leuks op TV?

Het mooie van deze Shoq was dat het zo rustig opbouwde… Aan het begin waren er slechts een paar handelingen te zien, maar naarmate de Shoq langer duurde waren er steeds meer Shoqers bezig. Terwijl bijvoorbeeld ikzelf al druk aan het Shoqen was, hadden sommige Shoqers tot wel 20 minuten rust, voordat ze zelf aan hun reeks begonnen.

Bothof wacht rustig zijn beurt af

Floortje en Eland hebben ruim de tijd voor hun versnaperingen

Een broodje geitenkaas gaat er altijd wel in!

Langzaam maar zeker mengden meer Shoqers zich in het spel, en het werd geleidelijk aan steeds verwarrender voor het publiek. Vooral de eerste actie, de “Hee, Peter!” viel erg op.

Floortje, Bothof en Nelis “Hee Peter”-en wat af

Toen op een gegeven moment alle Shoqers in het spel waren, was het een drukte van jewelste. Elke 2 minuten waren er 10 (!) acties te bewonderen, en bewonderd werd er.

Juudt leest haar krantje. Let op het mobieltje en het spiekbriefje!

Bambi vermant zich en eet haar banaan… “Als ik iets niet lust dan zijn het wel bananen!”

Bothof blijft in zijn rol, terwijl het diepe gesprek voortduurt

Be Right Bart spiekt even wat zijn volgende actie is

Bambi sukkelt in slaap, terwijl Arlos nog niet begonen is

De zesde actie was naar een (vantevoren afgesproken) tafeltje lopen en vragen of ze wisten hoe laat het was. Die mensen kregen elke 2 minuten dus iemand aan tafel met dezelfde vraag! Ik was de eerste, en kreeg dus netjes antwoord op mijn vraag, maar Dabbeloow Marloes, de op-een-na-laatste in de rij kreeg een poetisch “Te laat!” als antwoord! Ook andere Shoqers kregen niet altijd de juiste tijd voor hun kiezen…

Weet u misschien hoe laat het is?

Eenzelfde effect deed zich voor bij de 14e actie: aan één (uiteraard ook vantevoren bepaald) persoon vragen of ze een foto van je wil maken. Zelfs bij mij, de allereerste met die vraag, vroeg ons slachtoffer al wat er nou eigenlijk aan de hand was… Zoals altijd werd ook deze keer in alle toonaarden ontkend dat we de anderen kenden, of dat we iets aparts deden.

Helaas voor ons ging het koppel die de foto’s maakte halverwege de Shoq weg… Maar, geheel volgens plan, werd het tafeltje ernaast ons volgende doelwit.

Het lukt Dabbeloow Marloes niet zelf…

…maar gelukkig is er hulp!

Natuurlijk moest de laatste actie ook een spetterende zijn, dus liet ieder van ons bij het opstaan en weglopen zijn stoel op de grond kletteren. Ik moet zeggen dat ik me een klein beetje schuldig voel… Ik ben namelijk expres een stoel naar links opgeschoven zodat mijn stoel praktisch op een hoogbejaarde vrouw die achter me aan een tafeltje zat zou vallen…

Mijn achterburen

Net niet gevangen…

Oh.

Bothof gaat, tot hilariteit van zijn gesprekspartner, vol op zijn bek

Na afloop van zijn/haar reeks verliet elke Shoqer het terras. Nadat de laatste Shoqer veilig was vertrokken stond ik ook op, en verliet ons tijdelijke toneel. Toen ik naar beneden keek stonden alle Shoqers daar… En ze reageerden allemaal op mijn “Hee Peter”!

Uit de nabespreking bleek dat iedereen zich heelhuids door deze Shoq had gesleept, en zich ontzettend vermaakt had! Lees de verslagen van de individuele Shoqers onderaan.

Nog een paar andere hoogtepunten:

-Terwijl Arlos aan zijn telefoongesprekje aan het voeren was, zegt een langslopende man tegen hem: “Jouw opdracht is ijsberen, en telefoneren!”

-Dabbeloow Marloes die niet alleen doet alsof ze aan het smsen is, maar mij verrast met een opbeurend ”Jooh Dries, ik vermaak me!”

-Terwijl wij aan het nabespreken waren kwamen wij tot de ontdekking dat 3 verdiepingen hoger het Poolse foto-echtpaar naar ons aan het zwaaien was! We besloten een sprintje naar boven te trekken zodat ze nog één laatste (groeps)foto konden maken. Vooruit, dat wilden ze ook nog wel doen!

Groepsfoto, gemaakt door een van onze slachtoffers.

Boven, van links naar rechts: Mii, Phasy, Floortje, Dabbeloow Marloes, Eilathan, AltijdAndries, Nelis
Onder: Bambi, Arlos, Juudt, Bothof, Eland
Liggend: Be Right Bart

Veel meer is er nu niet te vertellen door mij, geniet hieronder van een kleine selectie van de in totaal 300 foto’s, en een aantal persoonlijke ervaringen van Shoqers.

Banana a la Eland

Dabbeloow Marloes heeft wat uit te leggen

Juudt sukkelt in slaap

“Nee, die eet gewoon thuis, geloof ik!”

“Nee, die eet gewoon thuis, geloof ik!”

“Nee, die eet gewoon thuis geloof ik!’

“Nee, die eet gewoon thuis, geloof ik!” , en Floortje in mid-hoestbui

Phasy in stealth-modus

Verbaasde blik: je vriendin stikt en jij eet rustig je banaan op?

Floortje raapt haar geld bij elkaar

Nelis druk aan het koppensnellen

Dabbeloow Marloes en Arlos in actie

Ook in een sandaal kan een steentje zitten…

Bambi vindt het zonde om het te laten liggen

Dit is natuurlijk maar een selectie van de foto’s: voor de volledige set (300+ foto’s) klik hier. Alle foto’s door Eilathan.

En natuurlijk zijn er tijdens de Shoq een aantal foto’s gemaakt door het Onwetende Publiek! Hieronder staan ze, in volgorde van opkomst, op een rijtje. Sommige van de Shoqers wilden graag ook hun ervaringen met jullie delen, dus hier zijn ook hun persoonlijke verslagjes!

AltijdAndries

Be Right Bart

Bambi

Voor mij was dit de allereerste Shoq, dus ik was heel blij dat een vriend van me ook mee deed (Arlos). We waren allebei hartstikke nerveus omdat we niet echt goed wisten wat we moesten doen, en we waren ook veel te vroeg op de verzamelplek.
Om 3 uur was gelukkig iedereen er. Rond half 4 was de briefing, en om 4 uur mochten we dan eindelijk beginnen!

Ik moest beginnen met mijn eerste actie op de 6de minuut. Dat was nog niet zo heel erg; een beetje “Hee Peter” roepen…
Maar mijn tweede actie was een banaan eten, en als ik iets niet lust dan zijn het dus wel bananen!
Ach dat heb ik gelukkig overleefd, dus niks aan de hand.

Eigenlijk verliep heel de Shoq erg goed en heb ik veel leuke reacties gehoord zoals:

(twee mannen): Als er nou nog 1 persoon ‘Hee Peter’ gaat roepen, gooi ik m over het balkon! (Ik was de volgende…)

(een vrouw die al 3 mensen muntjes had zien laten vallen): Waarom laat iedereen z’n muntjes toch vallen?
(een andere vrouw): Het zal wel aan het weer liggen denk ik.

(Een man vroeg aan mij toen ik met mijn hoestbui bezig was): Gaat het met je, moet je niet wat water van je vriend?
(Arlos, die vriend): Ach ze overleefd het wel, hier heb je water..
(Waarna die man heel raar antwoorde toen Arlos weg liep): Jullie hebben wel een hele rare relatie.

(Een vrouw tegen haar man na mijn telefoongesprek over muggen): Goh, echt iedereen heeft last van muggen…

Later moest ik dus opstaan en weglopen en mijn stoel omgooien. Ik ben tegen wel 5 stoelen aangelopen, maar ik kreeg er geen een om! Heb nu overigens wel een dikke en blauwe knie..

Verder heb ik deze Shoq als een geweldige ervaring ervaren, de reacties en gezichten van mensen waren prachtig!
Ik kijk nu al uit naar de volgende!

Groetjes, Bambi.

Nelis

Om 14:58 was ik in Eindhoven aangekomen met de trein. Na het perron af te zijn gelopen, restte mij de keuze om links of rechts te gaan. Ik koos precies de goede kant, en sloot mij zo aan bij de rest van de groep. Even wat geinen op het station zelf, en dan naar Piazza, het winkelcentrum aldaar. Er werd even rondgekeken, om daarna onder in het winkelcentrum de briefing te krijgen. Even lol over waarom we daar verzameld waren, en toen de uitleg over de Shoq. Uiteindelijk gaan we, afzonderlijk van elkaar of in een klein groepje, helemaal naar boven, naar La Place. Ik koop wat te drinken, en ga aan een verlaten tafeltje zitten, met uitzicht op de ‘afgrond’. Na tien minuten zie ik uit mijn ooghoek Andries naar de rand lopen, en keihard “Heey Peter!” roepen. Het was officieel begonnen. Na een paar keer te hebben gehoord dat anderen Peter riepen, zonder uitwerking, heb ik mijzelf er ook aan gewaagd, en ben aan de routine begonnen. Na een tijdje begonnen de mensen enig argwaan te krijgen over wat er allemaal om hun heen gebeurde, maar niemand gaf uitleg, wat alleen de chaos liet toenemen, en zo ons plezier. Na onze verschillende handelingen was het mijn beurt om op te staan, maar de stoel die ik om moest gooien bleef rechtop. Geen nood, zo’n probleem was het niet, terwijl ik wegliep, naar beneden. Missie geslaagd.

Eland

Dabbeloow Marloes

Onder het genot van een broodje geitenkaas en een ijsthee zie ik anderen al shoqen. Ikzelf hoef pas over tien minuten naar de reling te lopen en met “Hee Peter” een zogenaamde vriend te begroeten. Tien minuten later krijg ik nog respons van beneden ook.
Aangezien ik als negende aan de beurt was, merkte ik goed dat mensen het door begonnen te krijgen. Op de vraag hoe laat het is, krijg ik als antwoord: “Te laat”. En bij mijn fotomoment hoef ik mijn vraag niet eens af te maken. Wel zijn verschillende mensen erg benieuwd waar we nu eigenlijk mee bezig zijn. “zijn jullie van ene organisatie of theatergroep?” handig worden de vragen ontweken of gewoon genegeerd. Mensen komen er vanzelf wel achter, en that will shoq their socks off!

Arlos

We hadden afgesproken om 15.00 op het centraal station voor de pasfoto hokjes. Even kennis maken en een geintje bij de hokjes zelf en we konden van start, op weg naar de piazza. Als ‘doelwit’ was namelijk het terras van la place in de piazza gekozen. na een korte voorbespreking gingen we aan de slag. Om de 2 minuten zouden we een bepaalde handeling verrichten op het terras, als een soort canon. Andries begon al eerste. Hij ging over de railing hangen en riep goed hard: ‘HEE PETER’ en zwaaide, en zo iedere 2 min iemand anders. Dat viel goed op!
Ik was samen met Laura naar de Shoq gegaan en we speelden een stelletje. Zij was eerst gaan zitten omdat zij in het rijtje eerder aan de beurt was en ik kwam er om 16.18 bij zitten voor mijn ‘HEE PETER’ roep actie. Aangezien ik de laatste in het rijtje was begonnen mensen het aardig in de gaten te krijgen wat er aan de hand was. Reacties als ‘alweer?’ en ‘dat is al de zoveelste die Peter roept’ hoorde ik achter en langs me. Rustig terug lopen naar het tafeltje en 2 minuten later actie nr 2: een banaan eten. Niet echt een opvallende actie, dus 2 min later actie nr 3: opstaan en de krant halen, en 2 minuten actie nr 4 later de krant lezen. Lekker flapperen alsof hij verkeerd zit en 2 minuten later actie nr 5: lekker in slaap dommelen. Na 2 minuten gedommeld te hebben en een mevrouw langs mij horen zeggen dat het wel een beetje een dut middag was (de shoqster langs mij was ook net in slaap gedommeld in de 2 min voor mij) was het tijd voor actie 6. Ik stond op en liep naar de meneer toe waar de shoqster voor mij ook heen was gelopen om de tijd te vragen. maar ik kreeg geen antwoord! “Jullie krijgen opdrachten via sms is het niet?” ik weer “Nee hoor meneer, mijn beeldscherm is kapot en ik wil alleen even de tijd weten!” Meneer: “jaja, het is echt te laat hoor! het is half 5!” (echt niet, 2 voor half 5!) ik “dankuwel.” En liep terug naar mijn plaats. Die meneer had aardig door wat er aan de hand was. Zeker toen ik daarna opstond om als 10e mijn muntjes te laten vallen (actie nr 7) en op te rapen, heel lief 2 kinderen die mee hielpen. En weer terug naar mijn plek om daar in een hoestbui van 2 minuten uit te barsten, en tja je bent laatste of je bent het niet, dus ik heb er een flinke van gemaakt. Tot aan de andere kant van het terras zaten mensen me aan te kijken. Zeker toen mijn ‘vriendin’ laura weg moest lopen voor haar actie om een foto van zichzelf te laten maken… Na in 2 minuten me een schorre keel te hebben gehoest kwam actie 9, een telefoongesprekje. Deze viel niet zo op en dus snel door naar actie 10: steentje uit je schoen halen. Lekker rammen op de leuning en flink zoeken naar dat steentje tot een meneer langs mij lachend zei: “ik denk dat alles er wel uit is”. Tja daar had hij wel gelijk in! Dus ik mijn schoen toch maar weer aan en door naar de volgende actie, naar het toilet en terug. Daarna een smsje sturen (lekker subtiel) en daarna trommelen op de tafel. Weet je wat? Ik maak er gewoon een mooi concert van! En maar wachten op een reactie! En jaar hoor een serveerster die langs kwam kon het niet laten om op te merken: ‘Je hebt er wel zin in he!’ hehe, jazeker! Daarna als een na laatste door naar het vaste stelletje waaraan we vroegen of ze een foto van me wilde maken (houd ze de camera op z’n kop!) en weer terug naar je plek om je stoel om te knikkeren en weg te lopen. Maar dat viel tegen! Die dingen waren zwaar, tikje nope? Stoten? Hij wiebelde een beetje maar meer niet. Dan maar boos om schoppen en dat hielp goed! Jump er over heen en weglopen, of… Naja toch maar recht zetten want de bediening zit me wel heel raar aan te kijk! En daarna ‘boos’ weglopen. Een mooi einde.
Naderhand hebben we nog even wat na gekletst en even een terrasje gepakt en daarna door naar huis. Een geslaagde actie en een heerlijk vermakelijke dag!

Eilathan (fotografie)

Het mooie van mijn taak was natuurlijk de verbaasde en zelfs boze blikken naar mij. Sommigen vroegen wat er aan de hand was. Dan moest ik maar iets bedenken als ‘Oh, ik was hier heel toevallig met mijn camera.’ Twee vrouwen werden boos en wilden mijn foto’s bekijken om te zien of ze er tussen stonden. Ik zei van niet, maar natuurlijk stonden ze er wel tussen… Ontken nooit de kracht van ontkenning! Het mooiste was wel dat twee Polen de grap enigszins doorhadden. Later renden we ze nog achterna met de vraag of ze een foto van de Shoqers wilden maken. Veel foto’s, veel leuke reacties. Ik vond het in ieder geval een prima Shoq!

Shoq: SUCCES!

Overig:

De volledige fotoset van Eilathan (297 foto’s)

Meedoen met onze acties? Schrijf je hier in!