Uiteraard bleef dit niet onopgemerkt, en gelukkig zijn Amsterdammers niet te beroerd hun mond open te trekken:

Klik hier om het volledige verslag te lezen

Video: Diederik, Gerwin
Audio: Andries
Fotografie: Liselot
Montage: Andries

Na het doorslaande succes van de Broekloze Metrorit 2009 stond ook dit jaar weer het koudste guerillia-theaterproject van het land op het programma. De allereerste vraag was: kunnen we de opkomst van vorig jaar verbeteren? Het antwoord: ja. Ondanks fikse tegenwerking van de NS, die het een goede dag vond om slechts de helft van alle treinen te laten rijden, stonden we met een prima groep om een coupé mee te Shoq-en op station Gein.

Helaas was onze fotograaf op het laatste moment verhinderd, gelukkig was cameravrouw Liselot niet de beroerdste en ging aan de slag met een klein fototoestelletje.

Bewijs: het was koud.

Bij het gebruikelijke briefing-praatje spraken we een volgorde af waarin wij ons zouden ontbroeken. Hadden we vorig jaar nog een systeem waarbij men zou strippen, uitstappen en bij de trein die daarna kwam weer instappen: dit jaar besloten we het anders te doen. Amnesty International hing al aan de telefoon dat het niet humaan is om Shoqers in ondergoed 10 minuten op een perron in de vrieskou te laten staan, dus we moesten het anders doen. Nu gebruikten we een voorste coupe waar we bebroekt begonnen, één voor één stripten, uitstapten en als de wiedeweerga naar de coupé erachter renden om daar in te stappen voordat de deuren sloten! Als dat maar goed gaat…

Alles was doorgesproken; het was showtime. Bij station Gein stapten we met zijn allen bebroekt in, zonder enige onderlinge communicatie. De eerste helft van de rit was het er een als alle anderen. Mensen stapten in, mensen stapten uit, en iedereen droeg kleding zoals deze sociaal acceptabel gevonden wordt. Halverwege de rit naar Amsterdam CS, toen de coupe flink vol zat, ging het los. En met “het” bedoel ik de knoopjes van de broeken.

Eén van de reizigers stond op uit zijn stoel en trok zijn broek uit. Dit uiteraard tot grote verbazing van ons publiek, want wie was die rare snuiter, en wat was hij precfies aan het doen? Zonder een spier te verrekken verdween de broek in de tas en onze Shoqer in de sneeuw, de trein in verbazing achterlatend.

Ons publiek was nog niet bekomen van de schrik, toen de volgende opstond… En ook de broek uittrok! Toen was het hek van de Dam. Elke halte weer stond er een passagier op, stripte, en stapte uit. Wie zou de volgende zijn?

Niet alleen heren, maar ook een viertal dames waren fanatiek genoeg om te strippen in de sneeuw! Kregen wij vorig jaar al leuke reacties, dit jaar sloeg alles…

Een aantal factoren maakten het wat “draaglijker” (goeie woordkeus, Andries) om broekloos rond te huppelen ten opzichte van 2009. Ten eerste was het gewoon warmer dan vorig jaar. Verder heeft de gemeente Amsterdam blijkbaar alle tijd die ze niet in het bouwen van de Noord-Zuidlijn gestoken hebben gebruikt om de verwarming van de metro te fixen, want deze deed het weer. Zelf had ik ook nog een extra onderbroek aangedaan (de teller stond dit jaar op drie), ook dat scheelde iets. Plus, het “nieuwe” systeem bespaarde ons 10 minuten in de vrieskou… Maar dat ging niet zonder slag of stoot!

Esther staat klaar om te gaan.

Shoqer Esther stond helemaal paraat om over te stappen… Maar daar bleef het bij. Toen de deuren dicht waren en de trein weer reed klonk het SMS-toontje van mijn mobiel. “Shit, gemist!!!!“. Ze overschatte de overstaptijd, en stond plots als halfnaakte vrouw alleen op het perron, in hartje Amsterdam.

Alleen op het perron.

Dit had tot gevolg dat het bereik van deze Shoq alleen maar groter werd, want Esther liet zich niet kennen en stapte netjes de volgende metro weer in. Zonder blikken of blozen zat ze tot Amsterdam Centraal in haar eentje een mini-Shoq op te voeren!

Eenmaal aangekomen op het Centraal Station bleven we een tijdje rondhangen, poserend als wachtende broekloze reizigers.

Broekloos op CS

In tegenstelling tot het publiek, was de beveiliging not amused. Nadat twee van hen gezien hadden dat er iets aan de hand was, werd er versterking gehaald… Met vier man werd de stationshal uitgekamd op foto- en videoapperatuur. Beide van onze cameramensen werd gesommeerd de camera’s op te bergen, en een mevrouw die met een professionele spiegelreflexcamera vanuit de metro foto’tjes aan het schieten was werd zelfs het vuur zwaar aan de schenen gelegd… Dreigementen over geldboetes waren vanuit de metro op het perron nog te horen. Gelukkig waren de Amsterdammers niet op hun spreekwoordelijke mond gevallen, iedereen wilde weten wat we in hemelsnaam aan het doen waren, en vooral waarom.

Na een eerdere poging bij de IKEA-Shoq lukte het eindelijk een keer om met een draadloze, verborgen microfoon rond te lopen. Uiteraard wilden we zo goed mogelijk gebruik maken van deze kans, dus ik heb praatjes aangeknoopt met een paar handenvol reizigers. Met nog slechtere openingszinnen dan de gemiddelde kroegtijger begon ik over vertragingen, reiscomfort, het tijdstip van de dag of kortingskaarten. Toeristen, ras-Amsterdammers en zelfs de beveiligers die net de hal doorgeplozen hadden werden uitgelokt tot een aantal prachtige uitspraken. Het resultaat is te vinden in het tweede filmpje, bovenaan dit verslag.

En tja, ik kan er veel woorden aan vuil maken of weinig: feit is dat het wederom een doorslaand succes was. Na een tweede rit terug naar Gein kropen we allemaal vol verhalen een café in voor een kop warme chocolademelk of een biertje, en konden we allemaal terugkijken op een geslaagd avontuur.

De volgende dag had Radio 538 zelfs mijn telefoonnummer opgesnord en mocht ik een vijftal minuten vertellen over het reilen en zeilen van een Broekloze Metrorit.

Journalistiek hoogstandje: diepgravend interview op Radio 538

Met dit fragment wil ik dit verslag besluiten. Schroom niet je reacties achter te laten in de comments, en als je mee wilt doen met de Broekloze Metroritten of andere acties van Shoqs, laat dan zeker even hier je email-adres achter. Voor nu zeg ik gedag: geniet van de foto’s, en… Tot volgend jaar!

Met een Efteling-muts heb je het nooit koud

“Wat heb je aan?”

Reist u met een OV-Chipkaart? Vergeet u dan niet uit te checken.

Weer aankleden na aankomst.

Shoq: SUCCES!

Overig:

De volledige fotoset van Liselot (21 foto’s)

Het verslag van de Broekloze Metrorit 2009

Meedoen met onze acties? Schrijf je hier in!

]]> http://www.shoqs.nl/broekloze-metrorit-2010/feed/ http://www.shoqs.nl/broekloze-metrorit-2010-een-succes/ http://www.shoqs.nl/broekloze-metrorit-2010-een-succes/#comments Mon, 11 Jan 2010 08:19:00 +0000 AltijdAndries http://www.shoqs.nl/?p=248 Gistermiddag trotseerden de stoere mannen en vrouwen van Shoqs de kou (en de NS) om mee te doen met de Broekloze Metrorit 2010, en wat een feest was het weer! Hou de site in de gaten voor het verslag.

Vanmiddag mocht ik live op Radio 538 vertellen wat we nou eigenlijk gedaan hadden:

]]> http://www.shoqs.nl/broekloze-metrorit-2010-een-succes/feed/ http://www.shoqs.nl/doe-mee-met-de-broekloze-metrorit-2010/ http://www.shoqs.nl/doe-mee-met-de-broekloze-metrorit-2010/#comments Tue, 05 Jan 2010 23:24:00 +0000 AltijdAndries http://www.shoqs.nl/?p=241 Heey allemaal!

Nederland is bedekt met een prachtige laag sneeuw, het KNMI geeft om de paar uur een nieuw weeralarm af en de Winter Efteling draait overuren. Ik kan wel raden wat jullie denken… IK WIL IN MIJN ONDERGOED EEN METRORIT MAKEN!

Welnu, dat kan. Op zondag 10 januari 2010 organiseert Shoqs de Broekloze Metrorit 2010! Als onderdeel van de jaarlijkse No Pants Subway Ride van “grote zus” Improv Everywhere zal ook Amsterdam een podium bieden aan een groep broekloze metrorijders. Doet dit een belletje rinkelen? Dat kan! Vorig jaar hebben we ook meegedaan, het filmpje, het verslag en de foto’s kun je HIER bewonderen.

Het schiet goed op met het deelnemersaantal: veel mensen hebben al laten weten erbij te zijn. De datum staat natuurlijk al paginagroot in je agenda, maar er mist nog wat info… Pak een pen en schrijft u maar mee!

We verzamelen om 14:30 naast metrostation Gein, te Amsterdam. Om iets exacter te zijn: op een basketbalveld direct naast dit station. Huh, waar? Nou, HIER! Oh, en het ziet er ZO uit.

Daar zal ik het welbekende briefing-praatje houden: de laatste korte instructies en goedbedoelde adviezen. Als het goed is sluipen we binnen het half uur de metro in, waar we ongeveer een uur zullen vertoeven… We zullen dus om en nabij 16:00 weer bebroekt en al te station Gein staan.

Dingen die je wellicht mee zou kunnen nemen:
-Pen en papier
-Een broek en een paar schoenen die je in staat stellen snel om te kleden
-Je allermooiste ondergoed! Wees creatief, maar hou het netjes.
-Een OV-chipkaart! De good ol’ strippenkaart is geen geldig vervoersmiddel meer in de Amsterdamse metro.
-Een tas: je kan geen dingen in je broekzak doen!
-Eventueel een attribuut zoals een boek, krant etc. Verzin maar iets leuks!

Kort samengevat:
WIE: Shoqs!
WAT: Een broekloze metrorit.
WAAR: Amsterdam, verzamelpunt is metrostation Gein (kaart)
WANNEER: Zondag 10 januari 2010, 14:30 - ±16:00

Oh, en om logistieke redenen zou ik het fijn vinden als ik globaal een idee heb hoeveel mensen er komen… Stuur even een mailtje naar shoqs@shoqs.nl met als onderwerp “Ik doe mee!”.

Oke, dit is als het goed is alle info die je nodig hebt… Zo niet: laat even iets van je horen! Mail me op shoqs@shoqs.nl , geef een gil op onze hyve, of gebruik het o-zo-hippe Twitter (@ShoqsNL).

BELANGRIJK: BIJ DE BROEKLOZE METRORIT 2010 ZIJN ALLEEN DEELNEMERS WELKOM. KOM NIET ALS JE NIET VAN PLAN BENT ACTIEF DEEL TE NEMEN EN DUS JE BROEK UIT TE DOEN. DIT GELDT ZEER ZEKER OOK VOOR MEDIA.

Tot zondag…

~AltijdAndries

Ps: Verdere communicatie over deze én volgende Shoqs zal via de Shoqs-ledenlijst lopen. Nog geen lid? Laat HIER je emailadres achter!
Ps #2: voor alle mensen die me vroegen of je vrienden mee mag brengen… Natuurlijk mag dat!

Klik hier om het volledige verslag te lezen

Shoqers: BeRightBart, Kai, Pieter, AltijdAndries
Video: Ivo, Daan, Phasy
Montage: Phasy
Fotografie: Eilathan, Rutger

Als onderdeel van Improv Everywhere’s jaarlijkse No Pants Subway Ride voerde ook Shoqs een Broekloze Metrorit uit. In New York doen jaarlijks honderden mensen mee aan dit evenement en heeft het inmiddels meer weg van een feestdag of een parade dan van een Shoq. Eens kijken of de eerste Nederlandse versie ook zo’n succes kan worden…

Al bij aankomst op het verzamelpunt had iedereen het koud tot op het bot. Die dag was de gemiddelde temperatuur te Amsterdam ruim vijf graden onder nul, écht afzien dus! Onze ontmoetingsplek, een basketbalveld/skatebaan, lag verscholen onder een flinke laag ijzel.

Zelfs goed ingepakt heeft Cameraman Ivo het koud

Misschien had het met het verrassend koude weer te maken dat de opkomst ronduit teleurstellend was. Uiteraard had ik geen hordes mensen verwacht die graag in ondergoed de metro onveilig wilden maken, maar rond de 20 man hebben mij zwart op wit toegezegd te zullen komen. Van deze groep stonden er uiteindelijk… Vier. Bart, Kai, Pieter en ikzelf. Met smacht werd naar elke binnenkomende metro gekeken, maar nee: met deze groep (bikkels!) moesten we het vandaag doen.

Iemand?!

Goed, geen probleem! Met vier man verandert het effect niet, maar de dynamiek wel. Honderd man: duidelijk doorgestoken kaart. Vier man? Eigenlijk nog maar nét te toevallig… En dus extra verwarrend!

Tijd voor de instructies, iedereen wou zo snel mogelijk de kou uit (eigenlijk heel gek, want het alternatief was halfnaakt in de metro staan, maargoed. ;))

Voor deze Shoq hadden we een ingenieus systeem bedacht, waardoor we met vier man op twee verschillende lokaties tegelijk konden Shoqen. We zouden alle vier volledig “bebroekt” instappen in metrolijn 54 van Gein (hihi) naar Amsterdam CS, uiteraard zonder onderling contact. Na een aantal haltes zou één van de Shoqers zonder een spier te verekken zijn broek uittrekken, neersmijten op een stoel en uitstappen. Aanbeland op het perron was het even 5 minuten kouwkleumen geblazen terwijl gewacht werd op de volgende metro, waar “ontbroekt” ingestapt werd. Verspreid over alle haltes tussen Gein en Amsterdam CS doorliep elke Shoqer dit stappenplan: er was dus een “bebroekte” trein waar elke paar haltes iemand zijn broek uitdeed en uitstapte, en een “ontbroekte trein”, waar elke paar haltes een broekloos iemand instapte.

Snappen we dit? Mooi. Gaan we door!

Kai maakt een spiekbriefje

Na drie kwartier buiten in de kou stil te hebben gestaan gingen we op weg naar het metroplatform. En ik hoor je denken: “ach, wat fijn voor die arme lieve Shoqers: in de metro is er verwarming!”. Fout. In de metro van Amsterdam was ten tijde van deze broekloze metrorit een massale storing aan de verwarming.

Laat dat even op je inwerken. In de metro van Amsterdam was ten tijde van deze broekloze metrorit een massale storing aan de verwarming. In sommige treinen zou het dus binnen nét zo koud zijn als buiten. Gelukkig compenseerde metrobedrijf GVA dit ongemak door warme chocolademelk te schenken op het eindpunt van onze rit: Amsterdam Centraal. Yes, we haddden iets om naar uit te kijken!

Onderweg naar Gein

Vanaf het moment dat we op het platform van metrohalte Gein stonden, stopte alle onderlinge communicatie. Ons publiek mocht natuurlijk niet weten dat we bij elkaar hoorden… Ook de beeldregistratie ging, zo goed en zo kwaad als dat lukte, subtiel.

Daan oefent zijn “ik-weet-van-niks”-blik

Aankomst op het perron

Daar kwam de metro… Het feest kon beginnen!

Gelukkig was de metro niet te leeg, een bonte verzameling aan Amsterdammers was door het lot aangewezen vandaag ons publiek te zijn. Ik lachte stiekem vanbinnen… Ze hadden geen idee dat er straks flink gestript zou worden (en ik heb het niet over strippen stempelen)!

Na een paar haltes was het zover… De eerste broek ging uit! De jongste van de Shoqers, BeRightBart, startte de Shoq. Met een stalen gezicht ontdeed hij zich van zijn spijkerbroek.

De normaalste zaak van de wereld.

Een enkele schuine blik was het gevolg… In Amsterdam zijn ze best wat gewend, maar dit gaat natuurlijk wel heel ver. Een minderjarige jongen doet zijn broek uit, gooit deze op een bankje en loopt de metro uit?! Absurd.

Net toen alle reizigers een beetje bekomen waren van de schrik was het alweer zover: Pieter was up! Vanuit een andere hoek van de coupe liep ook ineens een ontbroekte jongeman de deur uit. Jep, dit was vreemd!

Pieter lost op in de menigte

Terwijl Pieter uitstapte, stapte een man luid lachend in, en begon enthousiast een relaas tegen me over hoe bizar het wel niet was. Ik haakte uiteraard direct in: jazeker, dit was toch wel heel erg opmerkelijk! Poeh, poeh, dit had ik nog nooit gezien. Geanimeerd vertelde de man hoe hij het afgelopen moment had ervaren. Ik deed mijn broek uit.

Dit niet te negeren feit leidde uiteraard tot de nodige hilariteit, en het besef kwam langzaam tot eenieder die in de coupé zat… “Mijn buurman zou de volgende kunnen zijn!”

Wie is… De Volgende?

Ik gooide mijn broek neer en stapte uit op station Amsterdam Amstel. Godzijdank: daar stond een warmtezuil! En nee, ik had mijzelf niet op Amstel ingedeeld omdat ik wist dat die daar stond. Echt niet. Ik zweer. Ik voegde me bij het kringetje bejaarde mensjes die zich rond deze staande straalkachel hadden verzameld, en verdiepte me weer in mijn boek. Warmtezuil of niet, ik stond nog erger te rillen dan een 6-jarig meisje na het zien van Saw. Uiteraard had ik wel door dat de oudjes me met open mond aanstaarden, en ik verwachtte dan ook ieder moment een reactie te kunnen ontvangen… Maar nee hoor, de Amsterdammers waren op hun mondje gevallen.

Ik besloot zelf het gesprek op te zoeken, en de rol van de slome, verwarde jongeman te spelen.

Ik: Euh… Die trein daar gaat ook naar Centraal, toch?
Mevrouw: Jazeker, die vertrekt over 7 minuten.
Ik: Ah. Goh. Dan kan ik die ook wel pakken denk ik dan. Ja, want ik moet namelijk naar centraal! Ik kan met de metro gaan, maar ook wel met de trein.
Mevrouw: Ja, dat zou kunnen ja.
Ik: Oh… Maar dan moet ik wel een treinkaartje hebben… Die heb ik niet! Ik heb alleen een strippenkaart. Voor de metro.
Mevrouw: Die zou je moeten kopen dan. Zeg… Ben je door het ijs gezakt?
Ik: Hmm? Hoezo?
Mevrouw: Nou, vanwege je broek!
Ik: Oh, euh, nee hoor. Ik weet niet?
Mevrouw: Heb je geen broek bij je dan?
Ik, terwijl ik in mijn tas rommel: Euh… Nee, ik geloof het niet nee. Oh! Ik heb wel een pyjamabroek, zie ik. *Lachend* Haha, maar die ga ik niet aandoen natuurlijk. Nee, dat zou gek zijn.

Het kringetje bejaarden keek nog verbaasder dan wanneer er bij het wekelijkse klaverjasavondje een verlaat-de-gevangenis-zonder-betalen-kaart gespeeld zou worden.

Toen de metro weer aankwam en ik in kom stappen was goed te merken dat de hilariteit vol losgebarsten was. Er werd voluit gewezen, geroepen en zelfs gefilmd.

Een fan.

De laatste Shoqer, Kai, raapte in de “voorste” metro alle broeken op, en maakte de overstap op de achterste trein. Het publiek in de voorste metro wist natuurlijk niet dat Kai de laatste was, wie weet keken ze tot en met Amsterdam Centraal nog scherp om hen heen om een volgende Shoqer te ontdekken… Maargoed, Kai stapte bewapend met de Shoqs-megafoon en de broeken van alle Shoqers de achterste metro in. Hij speelde in het 2e gedeelte de rol van broekverkoper; voor een kleine donatie zouden alle Shoqers een broek van hem kunnen kopen!

Uiteraard kocht ik, als kleinste van de groep, de grootste broek.

Aangekomen op CS stapten we bebroekt weer uit, smachtend naar warme chocolademelk. Een broekloze metrorit van een half uurmet een tussenpauze van een minuut of 10 in de buitenlucht gaat je niet in de kouwe (hihi) kleren (hihi) zitten, dus een warm drankje ging er zeker wel in!

Ze waren er niet. Prutsers.

Na het succes van het eerste rondje wilden we uiteraard nog een ritje maken… Ik kan er een lang, saai relaas over houden, of gewoon melden dat het awesome was en de foto’s voor zich laten spreken. Enjoy!

Halfnaakt dagje strand bij -5?

De meest hilarische billboardcampagne die je
tijdens een broekloze metrorit kan houden.
Dress less to impress!

Bart heeft sjans

Eerlijk gevonden!

” BROEKEN TE KOOP!”

Shoq: SUCCES!

Op zondag 10 januari staat de 2010-versie van de Broekloze Metrorit op het programma. Meedoen? Schrijf je HIER in voor de mailinglist, en stuur een mailtje naar shoqs@shoqs.nl met als onderwerp “Ik doe mee!”. Meer info volgt via de mail.

Overig:

Alle foto’s van Rutger op Picasa (Rutger Burger )

Alle foto’s van Eilathan op Picasa (Nathalie Urbanus)

Meedoen met onze acties? Schrijf je hier in!

]]> http://www.shoqs.nl/broekloze-metrorit-2009/feed/ http://www.shoqs.nl/canon/ http://www.shoqs.nl/canon/#comments Tue, 09 Jun 2009 22:36:48 +0000 AltijdAndries http://www.shoqs.nl/?p=78 Op een doordeweekse woensdag, zomaar ergens in juli, vertrokken 10 Shoqers zuidwaards naar het prachtige Eindhoven… Voor de derde actie van Shoqs!

Bij een canon zingen meerdere mensen hetzelfde liedje, een kort interval na elkaar beginnend. Op ditzelfde concept is deze Shoq gebaseerd: elke Shoqer voert exact dezelfde reeks handelingen uit, waarbij de ene begint aan zijn reeks, als de vorige klaar is met zijn eerste handeling…

Klik hier om het volledige verslag te lezen

Shoqers: Nelis, Bambi, Arlos, Dabbeloow Marloes, Juudt, Bothof, Be Right Bart, Eland, Floortje, AltijdAndries
Video: Phasy
Fotografie: Eilathan

Op woensdag 16 juli 2008, om 15:00 verzamelde in de stationshal van Eindhoven CS een bont gezelschap met één gemeenschappelijk doel… Een nieuwe Shoq!

Het plan was als volgt: Alle Shoqers werken dezelfde, van tevoren vastgelegde serie van 15 handelingen door. Elke twee minuten ga je over naar de volgende handeling. Bijvoorbeeld; je leest eerst twee minuten een krant. Na die twee minuten, loop je naar een bepaald punt op het terras en heb je een telefoongesprek. En hier is de twist: zodra jij bij je tweede handeling bent, start iemand anders met de eerste handeling. Dus; terwijl jij het telefoongesprek hebt slaat iemand anders een krant open. 2 minuten later eet jij een banaan, voert de nr. 2 exact hetzelfde telefoongesprek, en slaat een nieuwe Shoqer een krant open…

Zowel nieuwe als bekende gezichten waren ingegaan op de uitnodiging en naar Eindhoven afgereisd. Na een korte kennismaking en natuurlijk een groepsfoto begonnen we eerst met een korte warming-up…

Cameraman Phasy had een plan bedacht voor een trailer, waarin we eerst een heel “cheesy” Shoq zouden opvoeren, vóór het echte materiaal. Dus zo geschiedde: de “Pasfoto-Shoq” was een feit. We staan massaal in de rij voor een pasfotohokje terwijl die ernaast leeg was… Lachen geblazen!

De pasfoto-Shoq

Toch verbaasde reacties op de Pasfoto-Shoq

Daarna was het tijd voor het echte werk. We vertrokken van het station naar winkelcentrum Piazza, waar ik in de kelder weer de inmiddels beruchte briefing hield. Alle losse handelingen werden nog even behandeld.

1) Over de reling hangen en ‘Peter’ begroeten (Roepen: “Hee Peter!” en zwaaien)
2) Een banaan eten
3) Naar binnen lopen en bij de kassa een krant pakken
4) Krant lezen
5) In slaap sukkelen
6) Aan één (vantevoren bepaald) publiekslid vragen hoe laat het is
7) En hand vol muntjes laten vallen en oprapen
8 ) Hoestbui
9) Telefoongesprek (Lopen naar 1 punt en exact het script volgen)
10) Steentje uit je schoen halen
11) Naar de WC gaan
12) SMS’je sturen
13) Met je handen op tafel trommelen
14) Aan één bepaald iemand vragen of hij/zij een foto van je wil maken
15) Opstaan en je stoel omstoten

Voorpret bij de briefing

Ik had geprobeerd om te zorgen voor een mooie brede mix van acties, de één opvallender dan de ander, sommige op een vaste lokatie, sommige gewoon aan het tafeltje van de Shoqer. Ook had ik een kort scriptje geschreven voor het telefoongesprek (actie 9), om de herhaling nog een extra dimensie te geven.

Heey, met mij! Luister, wil jij even iets voor me doen?
(…)
Wil je even naar boven lopen en controleren of mijn slaapkamerraam dicht zit?
(…)
Ja, ik wacht.
(………)
Oke, wil je die dan even dichtdoen?
(…)
Ja, dat ook, en tegen de muggen.
(…)
Oke, dank je! Tot vana…
(…)
Euh, volgens mij eet ze gewoon thuis hoor. Maar dan moet je haar even smsen ofzo.
(…)
Tot vanavond!

Toen iedereen een spiekbriefje had gemaakt, spraken we af welke tafeltjes onze ’slachtoffers’ werden voor de handelingen met interactie. Exacte tijden werden vastgelegd, en de klokken van mobieltjes gelijkgezet. Ook werd de volgorde bepaald waarin iedereen zijn reeks begon.

Opperste concentratie bij de briefing

Mobieltjes gelijkzetten

Na alles besproken te hebben en alle tips & tricks uitgewisseld waren vertrokken we los van elkaar naar de bovenste verdieping van het centrum: naar het dakterras van het Piazza waar een La Place gevestigd is.

Iedereen bestelde een broodje of een drankje en ging ergens op het terras zitten. De meesten kozen een tafeltje waar ze lekker rustig alleen konden zitten, maar Shoqer Bothof schoof gezellig aan bij iemand die daar al eventjes zat… Bothof: “Zijn vrouw was boodschappen doen en hij ging daarom wat bier drinken (een stuk of 4 of 5 had hij er al op toen ik erbij kwam zitten, en hij ging rustig door…). Hij maakte opmerkingen en lachte hard om de “onbenulligheid” van de andere Shoqers, waarna ik vervolgens hetzelfde deed! Ons gesprek ging over mijn studie, waarom ik hier was en over andere koetjes en kalfjes. Hij bleef zelfs doorpraten terwijl ik bezig was met de opdracht “in slaap sukkelen” en “de krant lezen” en hij hielp zelfs met het oprapen van mijn gevallen muntjes! Deze man heeft uiteindelijk niks doorgehad, hooguit nadat ik weg was van mijn post.

Bothof in druk gesprek met de Onwetende Man

Dabbeloow Marloes, Arlos en Bambi vermaken zich zonder Shoq ook prima

Om precies 16:00 begon ik als eerste aan mijn reeks, met de eerste handeling. Ik liep naar de rand van het terras en schreeuwde drie verdiepingen naar beneden: “Hee, Peter!”. Het was begonnen! Ik schreeuwde flink hard, en het galmde prachtig daar, dus vanaf het eerste moment vielen we al op.

“Hee, Peter!”

Twee minuten later haalde ik mijn banaan uit mijn tas, en zag ik Be Right Bart naar de rand lopen om “Hee Peter!” te roepen. De eerste verbaasde blikken keken Bart’s kant uit, riep er net niet ook al iemand hetzelfde?

“Hee, Peter!”

Terwijl Bart “Hee Peter”-de, haalde ik een banaan uit mijn tas voor de 2e actie.

Weer twee minuten daarna haalde ik van binnen een krant, pakte Bart een banaan en begon Juudt aan haar reeks door onze Vriendelijke Vriend Peter te roepen.

“Hee, Peter!”

Bart en zijn banaan

Is er nog wat leuks op TV?

Het mooie van deze Shoq was dat het zo rustig opbouwde… Aan het begin waren er slechts een paar handelingen te zien, maar naarmate de Shoq langer duurde waren er steeds meer Shoqers bezig. Terwijl bijvoorbeeld ikzelf al druk aan het Shoqen was, hadden sommige Shoqers tot wel 20 minuten rust, voordat ze zelf aan hun reeks begonnen.

Bothof wacht rustig zijn beurt af

Floortje en Eland hebben ruim de tijd voor hun versnaperingen

Een broodje geitenkaas gaat er altijd wel in!

Langzaam maar zeker mengden meer Shoqers zich in het spel, en het werd geleidelijk aan steeds verwarrender voor het publiek. Vooral de eerste actie, de “Hee, Peter!” viel erg op.

Floortje, Bothof en Nelis “Hee Peter”-en wat af

Toen op een gegeven moment alle Shoqers in het spel waren, was het een drukte van jewelste. Elke 2 minuten waren er 10 (!) acties te bewonderen, en bewonderd werd er.

Juudt leest haar krantje. Let op het mobieltje en het spiekbriefje!

Bambi vermant zich en eet haar banaan… “Als ik iets niet lust dan zijn het wel bananen!”

Bothof blijft in zijn rol, terwijl het diepe gesprek voortduurt

Be Right Bart spiekt even wat zijn volgende actie is

Bambi sukkelt in slaap, terwijl Arlos nog niet begonen is

De zesde actie was naar een (vantevoren afgesproken) tafeltje lopen en vragen of ze wisten hoe laat het was. Die mensen kregen elke 2 minuten dus iemand aan tafel met dezelfde vraag! Ik was de eerste, en kreeg dus netjes antwoord op mijn vraag, maar Dabbeloow Marloes, de op-een-na-laatste in de rij kreeg een poetisch “Te laat!” als antwoord! Ook andere Shoqers kregen niet altijd de juiste tijd voor hun kiezen…

Weet u misschien hoe laat het is?

Eenzelfde effect deed zich voor bij de 14e actie: aan één (uiteraard ook vantevoren bepaald) persoon vragen of ze een foto van je wil maken. Zelfs bij mij, de allereerste met die vraag, vroeg ons slachtoffer al wat er nou eigenlijk aan de hand was… Zoals altijd werd ook deze keer in alle toonaarden ontkend dat we de anderen kenden, of dat we iets aparts deden.

Helaas voor ons ging het koppel die de foto’s maakte halverwege de Shoq weg… Maar, geheel volgens plan, werd het tafeltje ernaast ons volgende doelwit.

Het lukt Dabbeloow Marloes niet zelf…

…maar gelukkig is er hulp!

Natuurlijk moest de laatste actie ook een spetterende zijn, dus liet ieder van ons bij het opstaan en weglopen zijn stoel op de grond kletteren. Ik moet zeggen dat ik me een klein beetje schuldig voel… Ik ben namelijk expres een stoel naar links opgeschoven zodat mijn stoel praktisch op een hoogbejaarde vrouw die achter me aan een tafeltje zat zou vallen…

Mijn achterburen

Net niet gevangen…

Oh.

Bothof gaat, tot hilariteit van zijn gesprekspartner, vol op zijn bek

Na afloop van zijn/haar reeks verliet elke Shoqer het terras. Nadat de laatste Shoqer veilig was vertrokken stond ik ook op, en verliet ons tijdelijke toneel. Toen ik naar beneden keek stonden alle Shoqers daar… En ze reageerden allemaal op mijn “Hee Peter”!

Uit de nabespreking bleek dat iedereen zich heelhuids door deze Shoq had gesleept, en zich ontzettend vermaakt had! Lees de verslagen van de individuele Shoqers onderaan.

Nog een paar andere hoogtepunten:

-Terwijl Arlos aan zijn telefoongesprekje aan het voeren was, zegt een langslopende man tegen hem: “Jouw opdracht is ijsberen, en telefoneren!”

-Dabbeloow Marloes die niet alleen doet alsof ze aan het smsen is, maar mij verrast met een opbeurend ”Jooh Dries, ik vermaak me!”

-Terwijl wij aan het nabespreken waren kwamen wij tot de ontdekking dat 3 verdiepingen hoger het Poolse foto-echtpaar naar ons aan het zwaaien was! We besloten een sprintje naar boven te trekken zodat ze nog één laatste (groeps)foto konden maken. Vooruit, dat wilden ze ook nog wel doen!

Groepsfoto, gemaakt door een van onze slachtoffers.

Boven, van links naar rechts: Mii, Phasy, Floortje, Dabbeloow Marloes, Eilathan, AltijdAndries, Nelis
Onder: Bambi, Arlos, Juudt, Bothof, Eland
Liggend: Be Right Bart

Veel meer is er nu niet te vertellen door mij, geniet hieronder van een kleine selectie van de in totaal 300 foto’s, en een aantal persoonlijke ervaringen van Shoqers.

Banana a la Eland

Dabbeloow Marloes heeft wat uit te leggen

Juudt sukkelt in slaap

“Nee, die eet gewoon thuis, geloof ik!”

“Nee, die eet gewoon thuis, geloof ik!”

“Nee, die eet gewoon thuis geloof ik!’

“Nee, die eet gewoon thuis, geloof ik!” , en Floortje in mid-hoestbui

Phasy in stealth-modus

Verbaasde blik: je vriendin stikt en jij eet rustig je banaan op?

Floortje raapt haar geld bij elkaar

Nelis druk aan het koppensnellen

Dabbeloow Marloes en Arlos in actie

Ook in een sandaal kan een steentje zitten…

Bambi vindt het zonde om het te laten liggen

Dit is natuurlijk maar een selectie van de foto’s: voor de volledige set (300+ foto’s) klik hier. Alle foto’s door Eilathan.

En natuurlijk zijn er tijdens de Shoq een aantal foto’s gemaakt door het Onwetende Publiek! Hieronder staan ze, in volgorde van opkomst, op een rijtje. Sommige van de Shoqers wilden graag ook hun ervaringen met jullie delen, dus hier zijn ook hun persoonlijke verslagjes!

AltijdAndries

Be Right Bart

Bambi

Voor mij was dit de allereerste Shoq, dus ik was heel blij dat een vriend van me ook mee deed (Arlos). We waren allebei hartstikke nerveus omdat we niet echt goed wisten wat we moesten doen, en we waren ook veel te vroeg op de verzamelplek.
Om 3 uur was gelukkig iedereen er. Rond half 4 was de briefing, en om 4 uur mochten we dan eindelijk beginnen!

Ik moest beginnen met mijn eerste actie op de 6de minuut. Dat was nog niet zo heel erg; een beetje “Hee Peter” roepen…
Maar mijn tweede actie was een banaan eten, en als ik iets niet lust dan zijn het dus wel bananen!
Ach dat heb ik gelukkig overleefd, dus niks aan de hand.

Eigenlijk verliep heel de Shoq erg goed en heb ik veel leuke reacties gehoord zoals:

(twee mannen): Als er nou nog 1 persoon ‘Hee Peter’ gaat roepen, gooi ik m over het balkon! (Ik was de volgende…)

(een vrouw die al 3 mensen muntjes had zien laten vallen): Waarom laat iedereen z’n muntjes toch vallen?
(een andere vrouw): Het zal wel aan het weer liggen denk ik.

(Een man vroeg aan mij toen ik met mijn hoestbui bezig was): Gaat het met je, moet je niet wat water van je vriend?
(Arlos, die vriend): Ach ze overleefd het wel, hier heb je water..
(Waarna die man heel raar antwoorde toen Arlos weg liep): Jullie hebben wel een hele rare relatie.

(Een vrouw tegen haar man na mijn telefoongesprek over muggen): Goh, echt iedereen heeft last van muggen…

Later moest ik dus opstaan en weglopen en mijn stoel omgooien. Ik ben tegen wel 5 stoelen aangelopen, maar ik kreeg er geen een om! Heb nu overigens wel een dikke en blauwe knie..

Verder heb ik deze Shoq als een geweldige ervaring ervaren, de reacties en gezichten van mensen waren prachtig!
Ik kijk nu al uit naar de volgende!

Groetjes, Bambi.

Nelis

Om 14:58 was ik in Eindhoven aangekomen met de trein. Na het perron af te zijn gelopen, restte mij de keuze om links of rechts te gaan. Ik koos precies de goede kant, en sloot mij zo aan bij de rest van de groep. Even wat geinen op het station zelf, en dan naar Piazza, het winkelcentrum aldaar. Er werd even rondgekeken, om daarna onder in het winkelcentrum de briefing te krijgen. Even lol over waarom we daar verzameld waren, en toen de uitleg over de Shoq. Uiteindelijk gaan we, afzonderlijk van elkaar of in een klein groepje, helemaal naar boven, naar La Place. Ik koop wat te drinken, en ga aan een verlaten tafeltje zitten, met uitzicht op de ‘afgrond’. Na tien minuten zie ik uit mijn ooghoek Andries naar de rand lopen, en keihard “Heey Peter!” roepen. Het was officieel begonnen. Na een paar keer te hebben gehoord dat anderen Peter riepen, zonder uitwerking, heb ik mijzelf er ook aan gewaagd, en ben aan de routine begonnen. Na een tijdje begonnen de mensen enig argwaan te krijgen over wat er allemaal om hun heen gebeurde, maar niemand gaf uitleg, wat alleen de chaos liet toenemen, en zo ons plezier. Na onze verschillende handelingen was het mijn beurt om op te staan, maar de stoel die ik om moest gooien bleef rechtop. Geen nood, zo’n probleem was het niet, terwijl ik wegliep, naar beneden. Missie geslaagd.

Eland

Dabbeloow Marloes

Onder het genot van een broodje geitenkaas en een ijsthee zie ik anderen al shoqen. Ikzelf hoef pas over tien minuten naar de reling te lopen en met “Hee Peter” een zogenaamde vriend te begroeten. Tien minuten later krijg ik nog respons van beneden ook.
Aangezien ik als negende aan de beurt was, merkte ik goed dat mensen het door begonnen te krijgen. Op de vraag hoe laat het is, krijg ik als antwoord: “Te laat”. En bij mijn fotomoment hoef ik mijn vraag niet eens af te maken. Wel zijn verschillende mensen erg benieuwd waar we nu eigenlijk mee bezig zijn. “zijn jullie van ene organisatie of theatergroep?” handig worden de vragen ontweken of gewoon genegeerd. Mensen komen er vanzelf wel achter, en that will shoq their socks off!

Arlos

We hadden afgesproken om 15.00 op het centraal station voor de pasfoto hokjes. Even kennis maken en een geintje bij de hokjes zelf en we konden van start, op weg naar de piazza. Als ‘doelwit’ was namelijk het terras van la place in de piazza gekozen. na een korte voorbespreking gingen we aan de slag. Om de 2 minuten zouden we een bepaalde handeling verrichten op het terras, als een soort canon. Andries begon al eerste. Hij ging over de railing hangen en riep goed hard: ‘HEE PETER’ en zwaaide, en zo iedere 2 min iemand anders. Dat viel goed op!
Ik was samen met Laura naar de Shoq gegaan en we speelden een stelletje. Zij was eerst gaan zitten omdat zij in het rijtje eerder aan de beurt was en ik kwam er om 16.18 bij zitten voor mijn ‘HEE PETER’ roep actie. Aangezien ik de laatste in het rijtje was begonnen mensen het aardig in de gaten te krijgen wat er aan de hand was. Reacties als ‘alweer?’ en ‘dat is al de zoveelste die Peter roept’ hoorde ik achter en langs me. Rustig terug lopen naar het tafeltje en 2 minuten later actie nr 2: een banaan eten. Niet echt een opvallende actie, dus 2 min later actie nr 3: opstaan en de krant halen, en 2 minuten actie nr 4 later de krant lezen. Lekker flapperen alsof hij verkeerd zit en 2 minuten later actie nr 5: lekker in slaap dommelen. Na 2 minuten gedommeld te hebben en een mevrouw langs mij horen zeggen dat het wel een beetje een dut middag was (de shoqster langs mij was ook net in slaap gedommeld in de 2 min voor mij) was het tijd voor actie 6. Ik stond op en liep naar de meneer toe waar de shoqster voor mij ook heen was gelopen om de tijd te vragen. maar ik kreeg geen antwoord! “Jullie krijgen opdrachten via sms is het niet?” ik weer “Nee hoor meneer, mijn beeldscherm is kapot en ik wil alleen even de tijd weten!” Meneer: “jaja, het is echt te laat hoor! het is half 5!” (echt niet, 2 voor half 5!) ik “dankuwel.” En liep terug naar mijn plaats. Die meneer had aardig door wat er aan de hand was. Zeker toen ik daarna opstond om als 10e mijn muntjes te laten vallen (actie nr 7) en op te rapen, heel lief 2 kinderen die mee hielpen. En weer terug naar mijn plek om daar in een hoestbui van 2 minuten uit te barsten, en tja je bent laatste of je bent het niet, dus ik heb er een flinke van gemaakt. Tot aan de andere kant van het terras zaten mensen me aan te kijken. Zeker toen mijn ‘vriendin’ laura weg moest lopen voor haar actie om een foto van zichzelf te laten maken… Na in 2 minuten me een schorre keel te hebben gehoest kwam actie 9, een telefoongesprekje. Deze viel niet zo op en dus snel door naar actie 10: steentje uit je schoen halen. Lekker rammen op de leuning en flink zoeken naar dat steentje tot een meneer langs mij lachend zei: “ik denk dat alles er wel uit is”. Tja daar had hij wel gelijk in! Dus ik mijn schoen toch maar weer aan en door naar de volgende actie, naar het toilet en terug. Daarna een smsje sturen (lekker subtiel) en daarna trommelen op de tafel. Weet je wat? Ik maak er gewoon een mooi concert van! En maar wachten op een reactie! En jaar hoor een serveerster die langs kwam kon het niet laten om op te merken: ‘Je hebt er wel zin in he!’ hehe, jazeker! Daarna als een na laatste door naar het vaste stelletje waaraan we vroegen of ze een foto van me wilde maken (houd ze de camera op z’n kop!) en weer terug naar je plek om je stoel om te knikkeren en weg te lopen. Maar dat viel tegen! Die dingen waren zwaar, tikje nope? Stoten? Hij wiebelde een beetje maar meer niet. Dan maar boos om schoppen en dat hielp goed! Jump er over heen en weglopen, of… Naja toch maar recht zetten want de bediening zit me wel heel raar aan te kijk! En daarna ‘boos’ weglopen. Een mooi einde.
Naderhand hebben we nog even wat na gekletst en even een terrasje gepakt en daarna door naar huis. Een geslaagde actie en een heerlijk vermakelijke dag!

Eilathan (fotografie)

Het mooie van mijn taak was natuurlijk de verbaasde en zelfs boze blikken naar mij. Sommigen vroegen wat er aan de hand was. Dan moest ik maar iets bedenken als ‘Oh, ik was hier heel toevallig met mijn camera.’ Twee vrouwen werden boos en wilden mijn foto’s bekijken om te zien of ze er tussen stonden. Ik zei van niet, maar natuurlijk stonden ze er wel tussen… Ontken nooit de kracht van ontkenning! Het mooiste was wel dat twee Polen de grap enigszins doorhadden. Later renden we ze nog achterna met de vraag of ze een foto van de Shoqers wilden maken. Veel foto’s, veel leuke reacties. Ik vond het in ieder geval een prima Shoq!

Shoq: SUCCES!

Overig:

De volledige fotoset van Eilathan (297 foto’s)

Meedoen met onze acties? Schrijf je hier in!

]]> http://www.shoqs.nl/canon/feed/ http://www.shoqs.nl/shoqs-1-jaar-oud/ http://www.shoqs.nl/shoqs-1-jaar-oud/#comments Mon, 02 Feb 2009 21:50:11 +0000 AltijdAndries http://www.shoqs.nl/?p=192 Heey allemaal!

Lang zullen wij leven, lang zullen wij leven, lang zullen wij leven in gloria! Het is vandaag exact 1 jaar geleden dat ik Shoqs heb opgericht op het Urban Prankster Network van onze vriendelijke vrienden van Improv Everywhere. Dingen zijn hard gegaan in slechts 365 dagen; we zijn inmiddels 5, stuk voor stuk geslaagde Shoqs verder en we hebben inmiddels ruim 1200 Shoqers! Gelukkig is na een jaar de animo nog niet afgezwakt, ik zie vol vertrouwen een Shoq-volle toekomst tegemoet!

Ik hoop dat we met zijn allen nog jarenlang door kunnen blijven Shoqen. Kom ook gezellig opdraven een volgende keer; breng nieuwe Shoqers aan en voel je ook vooral niet bezwaard om je in het Shoqs-forum te storten!

Proost,

~AltijdAndries

Hallo Shoqers!

Niet alleen 2009, maar ook de volgende Shoq staat alweer voor de deur! En dit wordt een heel speciale… Zoals hier al aangekondigd was, zal deze Shoq in samenwerking met o.a. onze “grote zus” Improv Everywhere zijn. Als onderdeel van hun missie No Pants! 2k9 zullen wij ook hier in Nederland een broekloze metrorit houden!

Tja, een broekloze metrorit: de naam zegt het eigenlijk al! We gaan een rit in de metro maken, zonder broek aan! In New York heeft Improv Everywhere er al een jaarlijkse traditie van gemaakt; op het Shoqs-forum is het idee ontstaan om dit jaar mee te doen, en zo geschiedde. Wij zullen dit jaar dus “tegelijk” met Improv Everywhere en nog 12 andere groepen verspreid over de hele wereld een simultaan-Shoq uitvoeren! Een filmpje van de No Pants Subway Ride 2008 in New York vind je hieronder.

No Pants 2k8 from ImprovEverywhere on Vimeo.

Ons aandeel in dit hele gebeuren zal plaatsvinden op zaterdag 10 januari in de metro van Amsterdam. We verzamelen om 15:30 naast metrostation Gein, op het basketbalveld direct buiten het station. (Hint: net iets vóór de C1000. Klik hier voor een kaart, en hier voor een foto van het verzamelpunt.) Daar zal, zoals gebruikelijk, eerst een korte instructie volgen, waarna rond 16:00 de Shoq van start zal gaan. Dit zal ongeveer een uur in beslag nemen: ik verwacht dus rond 17:00 klaar te zijn, en weer terug op het verzamelpunt te staan.

Om deel te nemen aan No Pants 2k9 is het sterk aan te raden dat je meeneemt:
-Pen
-Papier
-Een broek en een paar schoenen die je in staat stellen snel om te kleden
-Je allermooiste ondergoed! Wees creatief, maar hou het netjes. Laat je strings thuis! (Ja mannen, jullie ook.)
-Een strippenkaart met minstens 8 strippen (excl. de benodigde strippen om van tevoren naar het verzamelpunt te komen en na afloop weer weg te kunnen) of een ander geldig vervoersbewijs
-Een tas: je kan geen dingen in je broekzak doen!
-Eventueel een attribuut zoals een boek, krant etc.

Wil je meedoen met waarschijnlijk het grootste straattheaterproject OOIT? Mooi! Belangrijk: omdat dit een logistiek nogal ingewikkelde Shoq is zou het mij in de voorbereiding ervan heel erg helpen als ik ongeveer een indicatie heb hoeveel man er zullen komen. Doe mij een plezier en stuur als je meedoet een mailtje naar shoqs@shoqs.nl met als onderwerp “Ik doe mee!”.

No Pants! 2k9 is een Shoq met ACTIEVE DEELNAME. Kom alleen als je bereid bent mee te doen, en je broek uit te doen in een openbare plek!

Dus:
WIE: Shoqs!
WAT: Een broekloze metrorit
WAAR: Amsterdam, verzamelen direct buiten metrostation Gein (kaart)
WANNEER: Zaterdag 10 januari, 15:30 - ±17:00

Heb je nog vragen? Stel ze! Stuur een mailtje naar shoqs@shoqs.nl , laat een berichtje achter in het daarvoor bestemde topic op het o-zo-gezellige Shoqs-forum, of laat je horen op onze hyve.

Rest mij nog jullie een Shoqend, broekloos 2009 te wensen!

Tot snel…

~AltijdAndries

Ps: Vergeet geen mailtje te sturen als je meedoet!

Ps 2: Als je dit nog niet gedaan hebt, laat hier je email adres achter zodat je uitnodigingen voor volgende Shoqs kunt ontvangen!

Video door Ivo van Aart

Aan alle deelnemers; ontzettend bedankt voor weer een geslaagde Shoq!

Hou de site in de gaten voor het verslag, de video en de foto’s!