Shoqs

Een massaal logeerpartijtje in de IKEA. De tijd volledig naar onze hand zetten in Eindhoven. Jaarlijks broekloos in de metro. Zelfs een kleine driehonderd man bevriezend op station Utrecht CS: nee, geen enkele Shoq tot nu toe kwam in de buurt van de bizarheid van onze nieuwste stunt.

Check de video hieronder en vergeet vooral niet door te klikken naar het uitgebreide fotoverslag…

Klik hier om het volledige verslag te lezen

Aantal Shoqers: 60
Video: Richard, Reinout, Wannes, Max, Bas, Daan
Montage: Andries
Fotografie: Nathalie, Niels

Een tijdje terug raakte ik in gesprek met een aantal mensen van de gemeente Culemborg. Ze waren groot fan van de Shoqs tot nu toe en het leek hen super om Culemborg, geheel toevallig ook mijn woonplaats, een dosis positiviteit toe te brengen. Vergunningen, materialen, toegang tot het stadhuis, ontheffingen, connecties binnen de gemeenteraad: ik hoefde maar te roepen en ze konden me helpen.

Ik loop al jaren met het idee om een belachelijk, niet-bestaand sportevenement zo professioneel mogelijk op te zetten. Dit was mijn kans. Het Open Nederlands Kampioenschap Stoelendans was geboren!

Plaats van handeling: De Markt, Culemborg

Zelfs met zo’n mooie hefboom als de medewerking van de gemeente was het een absolute monsterklus om dit te organiseren. De weken voorafgaande aan het NK was ik als een gek bezig met mailen, bellen, rondreizen en sjouwen om alle deelnemers, attributen, vergunningen en voorzieningen bij elkaar te rapen. Tot de dag van 12 juni aanbrak.

’s Ochtends vroeg begon de dag met het ophalen van een berg spullen in Rotterdam. Technicus Reinout had ons niet alleen een complete geluidsinstallatie beschikbaar gesteld, maar had ook een prachtige schoudercamera inclusief geluidshengel geregeld!

Reinout en Richard, “NOS Studio Sport”

Ook de stoelen moesten nog opgehaald worden. In de week van deze Shoq was de opening van een expositie over de Culemborgse meubelmakers Gispen, en uiteraard waren zij niet te beroerd ons een berg stoelen te leveren. Het waren prachtige robuuste en solide stoelen. Da’s de diplomatische term voor “die krengen waren niet te tillen zo zwaar”.

De verzamelplaats was bij het stadhuis van Culemborg. In alle opzichten was dit een ideale lokatie: op steenworp afstand (als je een beetje hard gooit) van het plein waar de Shoq plaats zou vinden, we hadden een vergaderzaal tot onze beschikking waar we om konden kleden en ze hadden er koffie.

Zo’n 70 man hadden zich via de mail aangemeld voor deze stunt en hun voorkeur opgegeven voor een rol, en bijna iedereen heeft het ook kunnen redden. Ik was gelukkig niet de enige die hard zijn best had gedaan op attributen: elke deelnemer had wel iets meegenomen, variërend van supportersprullaria tot labjassen of een mascottepak.

Briefing bij het stadskantoor

Na het traditionele instructiepraatje vertrokken we naar binnen om ons om te kleden en een berg attributen te knutselen. Het was werkelijk hilarisch om te zien hoe iedereen zich langzaam maar zeker steeds meer inleefde in zijn rol. Trainers bedachten strategieën, de bookmaker maakte zijn eerste deals, sporters warmden de spieren vast op en ikzelf, als commentator zijnde, praatte aan één stuk door met een overdosis energie en een iets te hoge spreeksnelheid. Nee, dat verschilde inderdaad geenszins van mijn normale toestand.

De groep supporters ging aan de slag met stukken karton, stiften en hun eindeloze creativiteit om de prachtigste borden te maken. Hierop stonden hilarische teksten als “Ik kwam, zat en overwon”, “Zit ‘m op!” en “Het enige doel = zitten op de stoel”.

Na een half uur stonden we weer buiten met zeven sporters, zeven trainers, vier cheerleaders, vijf stewards, vier cameramannen, een geluidsman, drie fotografen, twee waterdragers, een bookmaker, een verkoper, Wally de stoelendanskikker, een dopingcontroleur, een de-tweede-ronde-de-tweede-ronde-chick , een commentator en een horde uitzinnige fans. Nog even een paar groepsfoto’s en we konden gaan!

(Groot formaat)

Allereerst vertrokken de stewards, de geluidsman en ik naar het plein, De Markt. Steward Marleen had haar busje beschikbaar gesteld om alle materialen in te vervoeren en vanuit daar zou zij ook het geluid bedienen. Komen we zo nog op terug.

Vier mensen met matchende reflectiehesjes die één woest aantrekkelijke man in pak flankeren: we hadden bij de eerste stap op het plein al gelijk de volle aandacht van het winkelende publiek en de mensen op de terrasjes. Met behulp van pylonnen en afzetlint werd in no-time een speelveld uigezet en de stewards beschermden deze van alle kanten met hun leven. (Niet letterlijk hoor. Het moet wel leuk blijven.)

Bouwen…

…en bewaken

De geluidsinstallatie was op zo’n manier in het busje geladen dat het een kwestie was van uitladen en inpluggen in het stroomnet onder het plein, dus binnen een paar tellen schalde er muziek uit de speakers. Ook mijn draadloze microfoon kon zijn werk gaan doen; de omstanders werd verteld wat er zou gaan gebeuren en uiteraard overtrof dit al hun verwachtingen… Het Open NK Stoelendans, hier, in hun eigen stad!

Alle zeven inwoners van Culemborg kwamen kijken bij het NK Stoelendans

De Shoqers die de fans speelden werden ingeseind om hun entree te maken en dit deden ze met verve. Prachtige spandoeken, toeters en fluitjes, geschminkte gezichten: ze deden niet onder voor de gemiddelde Oranjefan op het WK Voetbal (gelukkig had iedereen wel hun vuvuzela thuisgelaten!). Vol spanning stonden ze te wachten: over enkele ogenblikken zouden ze oog in oog staan met hun helden!

Langzaam maar zeker werd het voller op het plein. Omstanders voegden zich bij “ons” publiek en lieten zichonderdompelen in de wereld die wij gecreëerd hadden. Gedwee luisterden ze naar de verhalen om hen heen: uitslagen van voorgaande jaren, achtergronden van de sporters, hele anekdotes over incidenten met kapotte stoelen op het  EK in Spanje… Het ging er in als zoete koek.

De Markt, voor aanvang van het toernooi

Niet alleen groeide het publiek, ook verschenen er meer en meer karakters ten tonele…

Verkoper Dennis probeerde blikjes fris en snacks te slijten…

…de cheerleaders huppelden en sprongen in het rond…

…de bookmaker deed goede zaken…

…en Wally de Stoelendanskikker was ontzettend groen.

Na een minuut of tien was het eindelijk zo ver: de grootse entree van de deelnemers! In colonne, met vooraan scheidsrechter Marco, kwamen de sporters met hun trainers het plein opgemarcheerd. Een oorverdovend applaus viel hen deel en de stewards hadden de grootste moeite om het uitzinnige publiek in bedwang te houden. Niet alleen de Shoqers, maar ook de onwetende omstanders waren oprecht enthousiast.

De sporters namen plaats aan de rand van het veld en deden met gespannen blik hun warming-up. De trainers namen de laatste strategiën door met hun pupillen en de scheidsrechter checkte nog even de stoelen.

Trainer Gerwin masseert sporter Henk

Martijn kan natuurlijk niet van start met losse veters

Esther krijgt de laatste strategische tips

“Gezien de recente ontwikkelingen in de stoelendanssport” was er ook een dopingcontroleur aanwezig. Uitgerust met een imposante labjas, veiligheidsbril en latex handschoenen  nam hij van elke sporter met een wattenstaafje wat wangslijm af en deed deze in een hermetisch af te sluiten buisje.

Elke speler werd geïntroduceerd door een minuutje pure onzin. Als commentator kon ik helemaal losgaan op verhalen over de achtergronden van de sporters: zo had Esther een trage start van haar carrière omdat ze pas vanaf haar 14^e mocht stoelendansen van haar ouders, oefende Winnie elke dag minstens twee uur door middel van het zitten op een stoel en was Rommert (AKA “Bert Takelbrecht”)  opgegroeid bij een meubelmaker met een passie voor deze nobele sport…

“We kunnen ons natuurlijk allemaal de beelden nog herinneren van het EK onder 17 jaar, waar Antonio Valencio een glorieuze overwinning boekte die hem toegang verschafte tot dit toernooi.”

Een groot evenement is pas echt een groot evenement als alles geopend wordt door een VIP. Wij hadden de Culemborgse wethouder Huub van Oorschot bereid gevonden om de opening te verzorgen en hij deed dit met verve. Zoals het een charismatisch politicus betaamt had hij lovende woorden over het evenement, de stad Culemborg en de stoelen en hij wist perfect het publiek nog verder op te zwepen, terwijl hij en passant zijn prachtige stad promootte als dé place to be.

Wethouder Van Oorschot

Na deze openingsceremonie kon het toernooi dan echt van start gaan! De sporters waren op en top geconcentreerd en de fans konden hun geluk niet op. Na het startsein van de scheids schalde “Dansplaat” van Brainpower door de speakers en begonnen de sporters aan hun rondgang.

Scheidsrechter Marco geeft het startsein voor ronde 1

Het was geweldig om te zien hoe elke sporter echt een eigen stijl had: de ritmische heupbewegingen van Antonio Valencio (“uit Twente”), Henk die geen moment de stoelen uit het oog verloor, schijnbewegingen van Winnie… Maar uiteindelijk kwam er aan al dat moois toch een einde toen de muziek stopte. Martijn was het slachtoffer: hij wist geen stoel te bemachtigen en met enkele felle handgebaren stuurde scheidsrechter Marco hem onverbiddelijk de wedstrijd uit.

Martijn kan er nog om lachen

Tussen de rondes door waren waterdragers Nadia en Heike verantwoordelijk voor de persoonlijke verzorging van de sporters. Flesjes drinken werden uitgedeeld, sponzen over gezichten gehaald en ze hadden zelfs een bak met magnesiumpoeder voor de grip op de stoelen.

Water, handdoek of een oversized verbandtrommel? Nadia en Heike hebben het voor je.

Ronde twee ging van start! Brainpower was te horen met zijn nummer “Dansplaat”, en gedanst werd er. Helaas bleek  het veld iets te sterk voor Esther Kool; zij werd nipt verslagen en stortte dramatisch ter aarde.

Haar verliezers-act was zo overtuigend dat eenieder die aanwezig was niet anders dan medelijden kon hebben met haar toen ze zich gebroken van de vloer opraapte en naar haar stoel strompelde. Ze verklaarde voor de camera toch te veel last te hebben van haar blessure: “Het deed zo’n pijn! Ik kon niet meer door! Ik vind het jammer, maarja, misschien heb ik mezelf ook wel te ver gepusht. Ik heb een mentale kracht waar je u tegen zegt, maar mijn lichamelijke kracht… Ja, blijkbaar had ik meer genezing nodig. Ik weet zeker, dat als die knie weer genezen is, dat ik kan laten zien dat ik het Nederlands Kampioenschap kan winnen.”

Onze knalroze rondechick ging weer rond met haar bordje en kondigde de derde ronde af. Had ik al gezegd dat ze rolschaatsen had? Daar reed ze dus op. Prestatie van formaat, gezien dat plein nog brakker is dan de gemiddelde student de dag nadat hij een minuut gratis winkelen in de Gall en Gall heeft gewonnen…

De muziek van ronde drie was Dansplaat, van de Nederlandse rapper Brainpower. Huh? Alweer? Ja. Alweer.  Van tevoren had ik een playlist gemaakt met allerlei liedjes over dansen: Justice met D.A.N.C.E., Lady Gaga’s Just Dance, Dance With Somebody van Mando Diao en meer. Het eerste nummer was Dansplaat, helaas schijnt de “next track”-knop lastig te vinden te zijn…

Maargoed, de derde ronde. Antonio ergerde zich aan Henk, zijn aartsrivaal (een van de gekke grillen van een niet nader te noemen commentator: zaten vroeger al bij elkaar op dezelfde stoelendansclub en hebben sindsdien een grondige hekel aan elkaar). Henk had een ietwat passieve stijl die wat Antonio betreft de doorstroom te veel belemmerde, en door middel van een tactisch geplaatste duw in de rug probeerde hij dit op te lossen. Dit ontging onze uitzonderlijk scherpe scheidsrechter natuurlijk niet en Antonio had direct een gele kaart aan zijn veel te strakke broek hangen.

Duidelijk niet beïnvloed door belchinezen.

Regerend kampioen Bert Takelbrecht viel, tot het grote verdriet van het publiek, ten prooi aan deze ronde.

Bert kan het niet verkroppen

Ook Bert’s trainer is verdrietig….

…en verkast dan maar naar de technische staf van Marijke

Inmiddels was er al een behoorlijke groep toeschouwers op het spektakel afgekomen. Het normaal niet al te drukke plein stond nu aardig vol rond ons speelveld en niemand fietste of liep langs zonder te blijven staan kijken.

“U hoorde het gisteren natuurlijk al in het 8-uurjournaal: het Open Nederlands Kampioenschap Stoelendans vindt vandaag hier plaats, in Culemborg!”

Ronde vier ging van start, maar dit duurde niet lang… Na een seconde of tien schrok iedereen op van gegil uit het publiek: een jongeman rende schreeuwend het veld op! Slechts gehuld in een onderbroek rende hij een rondje over het veld en hij wist zelfs nog een koprol te maken voordat vier stewards hem in de kraag vatten. Op zijn lichaam waren leuzen te lezen als “Ook stoelendans is moord” en “No stoelen, go krukken!”. Niet geheel ontoevallig leek hij enigzins op de -uit Culemborg afkomstige!- Vegan Streaker…

Daan zette als streaker een prachtige rol neer. (Wat een belabberde woordgrap, Andries.)

De stewards staan er natuurlijk niet voor niets

Na deze brute onderbreking kon ronde vier alsnog van start gaan, en wat een ronde was het! Ons jonge Twentse talent Antonio Valencio, vol verve gespeeld door Torben, wist zich niet staande te houden in het stoelendansgeweld van zijn concurrenten.

Trainer Eric troost Antonio

Het zweet gutst van Antonio’s gezicht.

Met nog drie spelers over was iedereen al verzekerd van een bronzen medaille, maar het ging natuurlijk om de eerste plek… Henk, Winnie en Marijke gingen uitvechten wie er door zou gaan naar de finale! Ook in deze ronde zette onze fanaticus Henk weer kwaad bloed bij zijn tegenspelers; hij belemmerde dat het een lieve lust was en meerdere aanmaningen van zowel Winnie als de scheids leidden niet tot een hoger tempo. Er was maar één gepaste concequentie: een gele kaart. Als een waar sporter betaamd pretendeerde hij niks fout gedaan te hebben.

Winnie ergert zich aan concurrent Henk…

…en ook Marco heeft genoeg gezien

Na deze gele kaart was Henk dermate uit zijn ritme dat het hem niet meer lukte de concentratie te pakken. Toen het moment supreme eenmaal daarwas was het ook niet verwonderlijk dat het Henk was die aan het kortste eind trok.

Henk was behoorlijk ontevreden met zijn derde plaats en smeet uit pure frustratie zijn waterflesje op de grond. Dit kwam hem op een onmiddelijke schorsing te staan: met een rode kaart moest hij het speelveld verlaten.

D’ruit!

Na vijf fysiek en mentaal slopende rondes waren de twee sterkste stoelendansers over: Marijke en Winnie. Eén van deze dames zou er vandoor gaan met de titel, de roem en het belangrijkste: een fles Jip en Jannekechampagne uit een zeer goed jaar (2010).

De introductie van de finalisten

Voor de laatste maal juichte het publiek de twee overgebleven titanen toe: de finale van het belangrijkste sportevenement van het jaar ging beginnen! Op de vlammende gitaarakkoorden van N.E.R.D.’s Lapdance gingen Winnie en Marijke de strijd met elkaar aan.

Marijke geniet met volle teugen

Scherpe bocht van Winnie

Het was een spannende strijd en beiden vochten als leeuwen, maar uiteindelijk was Winnie de snelste: zij was de nieuwe Nederlands Kampioen!

Winnie pakt de titel!

Marijke baalt en ook de commentator laat zich even gaan

Winnie valt haar trainer om de hals

Winnie wordt direct ingelijfd in het nationale team en mag haar handtekening onder een sponsorcontract zetten. Waar kennen we deze coach toch van?

Terwijl sporters en publiek compleet uit hun dak gaan, wordt het speelveld klaargemaakt voor de huldiging. De wethouder nam de honneurs weer waar en liet de kans om Culemborg te promoten uiteraard niet aan zijn neus voorbijgaan.

Wethouder: Het Open NK Stoelendansen, hier in Culemborg. Culemborg, deze prachtige stad. Culemborg, waar wij trots op zijn!
Henk: Eindhovuh!

De eretribune, volledig in stoelendans-stijl

De cheerleaders staan klaar met de beker

Wie van de drie is niet tevreden, denk je?

Ik over de wethouder, direct na zijn speech: “Wat een man, wat een charisma. Hij zou de politiek in moeten”

Henk wordt gehuldigd

Zilver is geglunder waard…

…en niet alleen bij Marijke: de wethouder had op haar ingezet en verzevenvoudigt zijn inzet.

Maar uiteindelijk ging het natuurlijk om de nieuwe kampioen: Winnie! Gedurende het hele toernooi was ze oppermachtig en ze was in de rechtstreekse duels steeds de sterkste, waardoor ze meerdere opponenten persoonlijk uitschakelde. Uiteindelijk werd dit beloond met de titel…

…de gouden medaille…

…drie zoenen van de wethouder…

…de beker…

…de bloemen… Wacht? Waar zijn de bloemen? Kak! Die liggen nog op het gemeentehuis.

…en de Jip en Jannekechampagne.

Poserend voor de camera’s, terwijl Winnie proefdierondervindelijk ervaart dat Jip en Jannekechampagne prikt in de oogjes. Euh, ik bedoel: tranen van geluk bij de winnares.

Ze blijft er zo gewoon onder!

Geen winst, toch vrouwen.

De scheidsrechter reageert op het verloop van de wedstrijd

De filmploeg “schakelde weer terug naar Mart Smeets in de studio”, de fans taaiden langzaam maar zeker af, de verkoper en de bookmaker pakten hun handeltje in en de stewards begonnen het busje weer in te laden. Het Open Nederlands Kampioenschap Stoelendans 2010 was voorbij.

Bij terugkomst op het gemeentehuis waren alleen maar lachende gezichten te zien. Iedereen had op zijn of haar manier dit evenement ervaren en alle groepen hadden bakken met verhalen uit te wisselen. Nadat iedereen weer omgekleed was gingen konden we met zijn allen het terras op en genieten van een welverdiend biertje. Sporters zaten gebroederlijk naast elkaar, de scheidsrechter was lang zo streng nog niet, streaker en steward hadden de grootste lol, en ook deze Shoq werd weer in stijl afgesloten.

Dit evenement was zó dynamisch en er was de hele tijd zó veel te zien en te beleven… Zelfs terwijl ik dit verslag optik -en ik zit al aan ruim drieduizend woorden-, uren en uren besteed heb aan het verwerken van het videomateriaal en er ruim zeshonderd foto’s van deze stunt zijn besef ik mij: de vibe op ons toneel is onmogelijk over te brengen… Zorg dat je er de volgende keer bij bent!

De verkoper had een groter assortiment dan de gemiddelde buurtsuper, de bookmaker beschikte over briljante grafieken en tabellen, de cheerleaders hadden matchende kleding en pompons en Wally de Stoelendanskikker was nog groener dan Femke Halsema. Iedereen zag er perfect uit en wás zijn of haar rol, wat bij deze stunt het verschil maakte tussen “wel geinig” en “briljant”. Waarheid en fictie liepen dwars door elkaar in de wondere wereld die wij daar op een zaterdagmiddag gecreëerd hadden. Culemborg was van Shoqs.

Het Open NK Stoelendans. Shoq: een absoluut succes.

Overig

Alle foto’s van Nathalie (592 stuks)

Alle foto’s van Niels (92 stuks)

Artikel Culemborgsche Courant

Meedoen met Shoqs? Meld je hier aan!